Frank en Greet | ||
| Tekstschrijver: Johan Morris Componist: Johan Morris Jaar: 1977 | ||
| Bron: ter gelegenheid van het huwelijk van Frank Langeraert en Greet Conix, beiden toen werkzaam in de allerhoogste Chiroregionen... | ||
| Commentaar: | Klik voor beschikbare media:  | |
| Refrein: 't Is eindelijk een feit: juicht allen mee en blaas de loftrompet, tèterèterètètè, tèterèterètètè. Hoe wonder zijn de wegen toch van menig smachtend hart; vooral 't geval voor Frank en Greet is dat, een paar apart. Van Oost naar West slaan zij een brug, geen afstand is te groot; nu zitten ze belsist voorgoed tesamen in de boot. Toen Frank nog maar een Centje was, kon je aan hem al zien dat hij in alles orde wou: voor netheid tien op tien. Ook was hij dikwijls in de weer met menig goede zaak. Het begon met 'boodschappen doen' tot aan 'de leidingstaak'. Met poppen spelen deed ze graag die lieve kleine Greet en 't wonder van de telefoon had ze wel heel vlug beet. Wat later bij de Chirojeugd bemerkte ze al gauw dat hier haar ware toekomst lag en er ook blijven zou. Zij werkten hard en om ter meest, geen job viel hen te zwaar, maar toen opeens gebeurde het: ze keken naar elkaar! Hun adem stokte in hun keel, en stralend scheen de zon, het was alsof hen nu voorwaar niets meer gebeuren kon. Van toen tot nu lijkt in dit lied een doodsimpele stap, maar ach, het ging in werk'lijkheid bijlange niet zo rap. Want als je de godganse dag met Chirowerken vrijt, hoe leg je dan een trouwdag vast, waar vind je nog de tijd? Vandaag zijn ze dan toch getrouwd: een Nieuw en Vlaams gezin, en zijn ze niet als pedagoog experten van het kind? Dus wachten we nog even af tot op een mooie dag een nieuwe kreet het luchtruim vult en je weer zingen mag: 't Is eindelijk een feit, juicht allen mee en blaas de loftrompet, tèterèterètètè, tèterèterètètè. |
| |