We verlaten even het Middeleeuwse bivak 2021 in Remersdaal en schuiven een paar eeuwen op naar het bijna heden. Hoewel: voor de hier aanwezige chirojeugdigen is 1993 en (zeker) 1976 eigenlijk maar een boogscheut van de Duistere Middeleeuwen verwijderd.

Hombourg

Vandaag ging ik dus op zoek naar kampplaatsen uit het verleden. Eerst in het buurdorp Hombourg, daar was Chiro Leefdaal op kamp in 1993 maar het juiste adres kende ik niet. Toen ik richting het centrum reed zag ik in de verte op een heuveltop dit:

Naderbij rijden ging niet, de dorpskern was afgesloten voor een soort kermis. Parkeren dan maar en te voet tot ginder klimmen. Zou het dit kunnen zijn? 

Adres: Kommel, Rue d’Aubel 32, Plombières-Hombourg

Bij nader toezicht (op privéterrein maar niemand protesteert) is dit te zien:

Ik herken alvast de fabrieksgebouwen rechts op de achtergrond, maar die werden vroeger verstopt door enkele bijgebouwen.

De smeedijzeren ooievaar op de gevel geeft de doorslag: vergelijk met een foto uit 1993 met bezoekende ouders.

De bijgebouwen zijn weg, de immense speelweiden waar ook de tenten stonden zijn gevoelig ingekort en bebouwd met villa’s. En de kampplaats is ondertussen ook bewoond maar niet bepaald verbeterd of goed onderhouden… 

Het foto-album van bivak 1993 – Hombourg kan je hier bekijken (als je doorklikt uiteraard)

Als kampplaats is deze plek onbruikbaar geworden: dat stelden we vroeger ook meestal vast als we oude kampplaatsen opnieuw bezochten. En dat zien we ook bij de volgende vondsten

Schophem

Van deze kampplaats uit 1992 vond ik het dorpje terug – de enige straat noemt ook “Schophem” – maar de foto’s van dat bivak hielpen me niet om de kampplaats met zekerheid herkennen. De straat is momenteel nagenoeg volgebouwd, de kans is groot dat het boerderijtje van toen ook een villa is geworden.

 

Maar volgens beter ingelichte bronnen is het puur toeval dat dit dorpje kort bij Remersdaal bijna dezelfde naam draagt als Schoppen in 4770 Amel waar dat bewuste bivak doorging…

Glons (Glaaien)

In 1976 gingen we op kamp in Glons; sinds de fusies van gemeenten een jaar later is het dorp onderdeel van Bassenge.

Volledig adres: Kasteelhoeve , Rue Saint Laurent 74, 4690 Bassenge

Tijdens het kamp mochten we nauwelijks vuur maken om te koken en een kampvuur moest in een weide op grote afstand van de kasteelhoeve gehouden worden. Het was in de legendarische zomer van 1976, die volgens de officiële metingen nog warmer was dan die van 2022…
Enkele weken na onze thuiskomst lazen we in de krant dat de kasteelhoeve plots volledig was afgebrand…

Op de zwart-wit groepsfoto van de toenmalige TiTo’s zie je op de achtergrond de achterkant van het imposante gebouw waarin we verbleven.  De koterijen rechts op de foto naast het torentje zijn nog volledig intact, de rest niet …

Vandaag blijkt alleen het woonhuis (links vooraan) nog/terug bewoonbaar want voorzien van een “nieuw” dak.

De rest van de hoeve is 45 jaar later nog steeds ontoegankelijk: er resten wat kale muren en half ingevallen torens en er komen regelmatig stenen naar beneden vallen… Waarschijnlijk is nog steeds niet uitgemaakt wie moet opdraaien voor de restauratie en een geklasseerd gebouw kan ook niet zomaar afgebroken worden…Triestig!

Linkerkant met vervallen toren

Rechterachterkant met de andere ingestorte toren
Het zicht op de rest van de achterkant is belemmerd door overwoekerende bomen en struiken.

Klik hier voor het  foto-album over bivak 1976 – Glons

De basket- en volleyterreinen die je misschien op sommige foto’s zal zien waren onderdeel van de school aan de overkant van de (drukke) straat, nu is dat het Athenée Royal de Visé – Glons

De kookies kregen gisteren het bezoek van Mia Deputter-Vangilbergen, niet alleen de mama van VB Peter Deputter en van oud-leiders Johan, Yvo, Marc en Bart, maar ook en vooral gewezen chef van de kookploeg (1985-2000). Zij zwaaide dus ook in 1988 de scepter in de keuken van ’t Fonteintje, samen met haar betreurde echtgenoot Remi. Zij is evenwel niet de “recordhoudster” van de kookies, dat is nog altijd Helena “Lein” Morissens-Vlasselaer die van 1959 tot en met 1984 de bivak-keuken verzorgde in weinig comfortabele omstandigheden.

Mia introduceerde het gebruik van diepvriezers; voordien waren we al blij als er ergens 1 frigo op de kampplaats aanwezig was en waren de kookies verplicht een heel jaar lang groenten te steriliseren die in grote bokalen en houten bakken naar de kampplaats werden vervoerd. Bedenk wel dat er in de beginperiode van onze Chiro (1953-1983) geen grootwarenhuizen in de buurt van de kampplaatsen beschikbaar waren. Tot 1975 beschikte ook niemand van de leiding over een auto… Inkopen doen tijdens het bivak was dus onmogelijk, enkel de plaatselijke bakkers konden worden aangesproken. Ah, die goede oude tijd!

Fier poseren de kookies 2014 met hun trotse voorgangster. We zijn benieuwd wie van hen het record van Lein gaat breken!

Kookie Sieg was er als kind bij in 1995, toen we op kamp waren “in Opglabbeek” onder het thema “De Griezels”. We wisten nog dat de kampplaats hier ergens in de buurt was, dat de lokalen een beetje leken op de huidige verblijfplaats en dat er een grasveld was langs beide zijden van de gebouwen. Het was dus zeker niet het Sparrenheem, ook niet het Zavelheem hiernaast en al helemaal niet het Berkenheem naast camping “De Zavel” waar we in 1994 (met de Smurfen) en in 2008 (in Hollywood) logeerden.

We vroegen het dus aan mevr. Baeten, eigenares van deze en vele andere kampplaatsen in de buurt. Ze wist het zich meteen te herinneren…

“Chiro Leefdaal? In 1994 waren ze in het Berkenheem en het jaar daarna aan de overkant van de steenweg. Ik weet het nog precies, want de groep die na hen kwam is meteen bij mij komen klagen dat de kampplaats na hun vertrek er zo vuil en verwoest bij lag… Ik heb nog de hele dag kunnen poetsen en herstellen, dat was niet prettig.”

Over ons verblijf in 2008 geen kwaad woord, en hopelijk laten we ook deze keer een veel betere indruk achter… al kunnen we de beweringen van mevrouw Baeten niet echt verifiëren want toevallig heb ik van dat kamp in 1995 nog geen foto’s teruggevonden.

We zijn nog eens op zoek gegaan en vonden verscholen in het bos rechtover het Berkenheem, aan de andere kant van de steenweg, kampplaats “De Nachtegaal” die ons inderdaad bekend voorkwam en waar momenteel de chiromeisjes van Ternat bivakkeren. We vroegen en kregen de toelating om een foto te maken van de kampplaats, binnenin zijn we niet gaan kijken om niet te storen.