Ons Voerke
In de beginperiode (1953-1960) werden de leden en de ouders vooral mondeling op de hoogte gehouden. Dat was niet moeilijk: hoofdleider Miele Michotte (chirojongens) kwam als bakker 2 keren per week brood leveren aan huis.
En als er in huis Eerste Communiekanten gesignaleerd waren nam hij meteen de maat met de typische Chiro-koppelriem, zodat hij vanuit de Chirowinkel een perfect passende korte zwarte velouren broek en een bijhorend bruin Chirohemd met knalgele das kon meebrengen.
Bovendien konden alle parochiale verenigingen hun aankondigingen kwijt in “Het Kruis“, het parochieblad met een rubriekje “Leefdaal” (later overgenomen door “Kerk en Leven”) waarop elk huisgezin geabonneerd was.
In 1959 kwam er een meisjeschiro bij en in 1961 brachten de Chirojongens van Leefdaal een eigen, gestencild tijdschrift uit onder impuls van vooral Marcel Merchiers. Het werd “Ons Voerke”gedoopt: de Chirojongens huisden immers in de watermolen, naast de Voer. Al vlug waren ook de andere Leefdaalse jeugdverenigingen (Chiromeisjes, KAJ, KLJ) bereid om hieraan mee te werken en nog andere parochiale verenigingen sloten zich schoorvoetend aan. De ambitie om er een regelmatig verschijnend parochiaal infoblad van te maken – van een “cultuurraad” of een “jeugdraad” was er 15 jaar voor de gemeentelijke fusie met Bertem en Korbeek-Dijle nog lang geen sprake – stootte op vele hindernissen: gebrek aan middelen, gebrek aan goede teksten en in 1963 bovendien grote crisis bij de jeugdbewegingen, mede veroorzaakt door de “nieuwe” onderpastoor…
Er verschenen uiteindelijk 7 nummers van “Ons Voerke” tussen 1961-1963. In 1966 probeerde de KAJ, waar het gros van de oudste chirojongens ondertussen was naar overgestapt, om met een 8e nummer “Ons Voerke” opnieuw leven in te blazen. Maar het bleef bij een korte heropflakkering.
- Klik hieronder op de afbeelding van de cover om een PDF-versie van elk “Ons Voerke” te raadplegen.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
De Chiro beperkte zich vanaf dan tot onregelmatige gestencilde mededelingen en alle leden waren geabonneerd op de nationale maandbladen “Trouw” (jongens) en “Lente” (meisjes), later opgesplitst in “Joepie”, “Toptip” en “Krokant”. Stilaan groeide de “bivak”-stencil uit tot een bivakboekje (vanaf 1970)
In 1970 ging de leiding van Chirojongens en -meisjes samen naar de “Impuls Landdag” in Brasschaat. Er waren sinds 1968 en het oprichten van een Jeugdclub al vage plannen om de jongens en de meisjesgroep van de Chiro te fusioneren, die landdag gaf de definitieve Impuls om daar echt werk van te maken. Aan de communicatie met de ouders en de leden werd vanaf dan veel meer aandacht besteed en ook de planning van het werkjaar werd tot in detail uitgewerkt op een gezamenlijk leidingsweekend.
- Klik hieronder op de oranje link om een PDF-versie te raadplegen.
De eerste bivakboekjes
- 1971 Tillet (jongens)
- 1972 Lichtaart (jongens)
- 1973 Herselt (jongens)
- 1974 Helchteren (meisjes)
- 1974 Helchteren (jongens)
- 1975 Goeferdinge (gemengd)
Voorbereiding werkjaar
Het werkjaar 1973-1974 was al volledig gemengd, bivak uitgezonderd (maar wel een bijna identiek programma, cfr. de bivakboekjes), maar het duurde nog tot 1975 eer alle hindernissen – ook binnen de eigen leidingsploegen – verdwenen waren om de twee chirogroepen te kunnen fusioneren.
Na een schitterend eerste “gemengd” bivak in Goeferdinge startte de enthousiaste leiding in oktober 1975 – een jaar later dan oorspronkelijk gepland – met een nieuw “tweemaandelijks” tijdschrift: “De Snuffel“. Dat tweemaandelijks tempo werd een vijftal jaar volgehouden, daarna beperkte het schrijfwerk zich veelal tot een Snuffel bij het begin van het werkjaar en een themanummer rond het bivak…
Technisch detail: in 1975 konden we voor het eerst gebruik maken van xerografie en fotocopiemachines van Rank Xerox. Voordien moest alles met stencils want fotocopies waren tot dan op snel vervagend grijs fotopapier. Personal Computers waren er nog niet, het origineel moest dus met schrijfmachines ingetikt worden. Illustraties plaatsen werd veel makkelijker: ze moesten niet meer met een metalen pen op een stencil gegrift worden, nee, je kon ze gewoon op het origineel plakken. Ook speciale lettertypes kon je nu gebruiken: de firma’s Decadry en Lettraset leverden plaklettertjes die je 1 voor 1 op een blad papier kon overnemen. We kunnen ons nu nog moeilijk voorstellen hoeveel uren er in de lay-out van zo’n Snuffel moesten geïnvesteerd worden!
- Klik hieronder op de afbeelding van de cover om een PDF-versie van de Snuffels te raadplegen die we tot nu toe konden terugvinden.
![]() |
|||
![]() |
|||
![]() |
|||
![]() |
|||
![]() |
|||
![]() |
|||
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
We hebben (nog) geen SNUFFEL kunnen terugvinden van 1984 tot bivak 1991 maar we blijven zoeken.
![]() dec 1991 |
![]() jan 1993 |
![]() sept 1994 |
||
![]() april 1996 |
||||
![]() juli 1998 |
![]() sept 1998 |
|||
![]() april 1999 |
![]() sept 1999 |
![]() juli 2001 |
||
Ter gelegenheid van haar 50e verjaardag – dat was in het werkjaar 2003-2004 – stak Chiro Leefdaal een eigen website in mekaar. Sindsdien verloopt de communicatie vooral via het Internet. In 2010 werd die website helemaal vernieuwd en eind 2024 kwam er nogmaals een volledige make-over.

































































